Mijn fotografie en opzet voor mijn eindexamenproject:

*******
In mijn fotografie laat ik me leiden door de grote dingen in het leven: Liefde, Dood, Leven. En vooral de emotionele lading die daar onder zit.

Vaak wat somber, duister. Dit komt vanuit mijn jeugd…. een stukje eenzaamheid en isolement.
Deze eenzaamheid en isolement werd versterkt door mijn slechthorendheid. Ik trek me mij dan vaak terug in mijn eigen wereld.

Ik ben in de loop der jaren opener geworden.  Fotografie is voor mij een middel om mijn gevoelens te verwoorden. Ik creëer met fotograferen als het ware een getuige die mijn verhaal vertelt.

Mijn onderwerpen zijn vaak een kleine kring van mensen om mij heen, vrienden, familie, kennissen.

Voor mij is een foto niet ‘ slechts’ een twee dimensionaal beeld. Maar een object, een ding dat nog net niet ademt. Een ding wat voor de kijker in staat is om te reageren op invloeden van buitenaf.
Het is meer dan een weergave van de zichtbare buitenwereld.

Het gaat mij niet om de voorstelling. Ik wil vooral mijn emoties zichtbaar maken in beeld. En ook een ieder de ruimte geven om daar zijn eigen ‘emotionele wereld’ te herkennen en vorm te geven.

******* 

Voor mijn eindexamen project wil ik iets doen met “liefde”.
En dan niet …. ‘Hoera, de zon schijnt, er is liefde voor iedereen, halleluja’

Maar met het ‘kwestbare’, met al zijn (duistere?) gedachtes en gevoelens en onzekerheden over liefde geven/krijgen. Dan geheel vanuit mijn eigen ik… hoe ik het zie, beleef, ervaar, met mijn ‘beperkte’ mannelijke hersencellen en eenzijdige fantasie. Het is misschien een soort zoektocht naar…..

De fotoreeks mag van mij kwetsbaar, breekbaar, sensueel zijn… openstellen en geheel imperfect…..
Alles schieten met film. Onscherpte, met krassen, vlekken ed op de film is voor mij een stukje schoonheid van imperfectie.

Het vormgeven, vooral het verhalen en benoemen is voor mij best moeilijk en nog geheel open en onduidelijk voor mij…
Maar…. Ik kan me er wel in verliezen.

Wat trefwoorden:
– kwetsbaar
– puur
– zacht
– verhinderend
– intens
– er bijna in willen kruipen
– eenworden met de emotie/gevoel
– een zoektocht naar….. verlangen? liefde?